Vanochtend gaf de Geest mij een beeld voor ogen en ik besefte pas later dat het een vervolg is, op een beeld dat Hij mij eerder gaf, bijna 8 jaar geleden. Hier heb ik dat beschreven.
Was de kruik in het eerste beeld erg groot en waren daar armen voor nodig om het te verplaatsen, deze kruik was (voor Hem) een normale kruik om ter hand te nemen. De nieuwe kruik had één oor aan om aan vast te houden en een tuit om te kunnen schenken. De afbeelding laat zien om wat voor soort kruik het gaat.
Geen sierlijke kruik, maar een gewone, functionele kruik om te gebruiken voor het doel waar het voor gemaakt is.
De boodschap die Hij in mij dit beeld heeft laten zien is dit:
Eerst was het nodig om hersteld te worden, gekoesterd en beschermd, zonder gebruikt te hoeven worden. Nu is het anders. De kruik is veranderd en heeft een nieuwe functie gekregen. Doordat het lange tijd geopend heeft gestaan, in verbinding met haar Maker, is het vanuit Zijn hand gevuld. En alles waarmee het gevuld is, zit erin voor een doel: om nuttig gemaakt te worden. Om gebruikt te worden en uit te schenken aan anderen! Zolang ik uitschenk, is er genoeg en zal er ook steeds genoeg zijn, zowel voor mijzelf als voor de ander. Hier zal geen einde aan komen, tenminste niet zoalng ik geopend en in verbinding blijf staan met de Bron, die doorstroomt en nooit opdroogt.
Dit was een wijze les voor mij. Voor alles is een tijd. Onze Maker heeft geduld. Hij herstelt en koestert zolang het nodig is, maar er komt een moment om in actie te komen en op te staan. Wanneer ik met Hem in contact blijf, voel ik een zacht duwtje: toe maar. Nu is jouw tijd gekomen en dit is het moment dat alle scherven van pas komen. Ze herinneren mij aan wie ik was. Ze herinneren mij aan alle geleden pijn, verdriet en onbegrip. Die brokstukken geven mij de noodzakelijke empathie om liefde en begrip te hebben, voor al die andere scherven. Scherven die nog steeds ergens op de grond liggen. Waar overheen gelopen wordt, of die aan de kant worden getrapt. Scherven van datgene wat eens mooi en compleet was...
Nu mag ik alle gaven en talenten die mij zo overvloedig gegeven zijn, inzetten voor hen die het nodig hebben. Ik hoef niet bang zijn voor tekorten. Er is overvloedig! Ik heb ontvangen om door te geven.
Ben jij bang dat je tekort komt? Wil je überhaupt wel uitschenken aan anderen, of heb je misschien niets om te schenken? Is dat laatste het geval, weet dan je dat hiervoor naar jouw hemelse Vader mag gaan. Je mag bij Hem schuilen, rust, troost en genezing vinden. Hij weet precies wanneer het tijd voor jou is om te gaan uitdelen aan anderen van datgene wat je van Hem hebt ontvangen. Wat een heerlijk, hemels principe: eindeloos schenken, zonder ooit te kort te komen!
