Hou toch op met kankeren

Gisteravond sprak ik voor een groep lieve broers en zussen, over het onderwerp 'leven en overvloed'.

Wat zien wij hiervan in ons dagelijkse leven?

De meest bekende tekst over dit onderwerp staat in Johannes 10:10. Aan dit gedeelte kunnen wij ook Psalm 23 verbinden. In deze zo bekende en geliefde Psalm, lezen we over het doorleven van dit alles.

David schreef het, vanuit de ervaringen van zijn beroep herder, maar ook vanuit zijn koningschap. Het meest van al sprak hij over zijn ervaring met de Heer. Zelfs al ga door een diep dal…… (een dal van moeilijkheden, waar we DOOR moeten gaan, in plaats van er omheen) dan nog weet ik dat U bij mij bent.
Hij (de Here God) draagt ons door onze moeilijkheden heen. Hij heeft ze niet gecreëerd, dat is veroorzaakt door de dief en de moordenaar zoals ook in Johannes 10:10 staat, maar Hij is er wel om ons bij te staan! En zo kan het zijn dat onze zegeningen pas door tranen van verdriet en ontelbare slapeloze nachten, toch achteraf onze zegen blijkt te zijn. Een mooi lied dat hierover gaat is 'blessings' van Laura Story, zie hier.

Vanwaar de titel van deze blog? De meeste mensen worden in deze tijd geconfronteerd in de naaste omgeving (of bij zichzelf) met de verschrikkelijke ziekte die kanker heet. Zoveel leed, zoveel pijn en zoveel slachtoffers heeft deze ziekte al gemaakt. Ook in mijn directe omgeving heb ik ermee te maken.

Ik heb geleerd dat ik naar God toe mag gaan met mijn vragen. Dat lijkt misschien oneerbiedig, toch is dat niet zo bedoeld. Ik zal Hem nooit ter verantwoording roeping, dat recht heeft niemand. Mijn ervaring is dat Hij op levensvragen antwoord wil geven en soms krijg ik (direct) antwoord, soms niet.

Zo had ik Hem gevraagd 'waarom komt er toch zoveel kanker voor?' en ben daarna verder gegaan met andere dingen. Vanochtend kwam dit weer in mijn gedachten en ik vroeg het nogmaals. Gelijk kreeg ik een ingeving 'het wordt toch steeds uitgesproken?'

Ik zal niet zeggen 'God sprak tot mij en zei….' maar wellicht kwam deze ingeving wel van Hem. Ik begreep in ieder geval wel wat ermee wordt bedoeld.

Kleine kinderen hoor je al schelden 'kankerfiets', 'kankerwijf', 'kankerschool' en ook de ouderen kunnen er wat van: kankerzooi, kankerbaan enz. Die verschrikkelijk ziekte is een scheldwoord geworden en wordt uitgesproken als iets (of dingen) niet gaan zoals gewenst.

God heeft een aantal natuurwetten ingesteld, die Hij niet zal veranderen. Ook Jezus ging Zich niet van het dak van de tempel gooien toen satan Hem verzocht om dat te doen, want ook voor Hem gold de wet van de zwaartekracht. Zo is het ook met het gesproken woord. Jesaja 55:10,11 'Want zoals de regen en de sneeuw van de hemel neerdaalt en daarheen niet weerkeert, maar doorvochtigt eerst de aarde en maakt haar vruchtbaar en doet haar uitspruiten en geeft zaad aan de zaaier en brood aan de eter,  alzo zal mijn woord, dat uit mijn mond uitgaat, ook zijn; het zal niet ledig tot Mij wederkeren, maar het zal doen wat Mij behaagt en dat volbrengen, waartoe Ik het zend.

Het is ook een natuurwet dat woorden kracht hebben. Onze woorden kunnen tot zegen zijn en onze woorden kunnen een vervloeking zijn. Hoe dan ook, onze gesproken woorden komen bij ons terug, nadat ze langere of kortere tijd hebben rondgehangen en daar hun werk hebben gedaan. Pas dus op met wat je zegt!

Nooit, en dat wil ik echt beklemtonen, nooit mogen wij de volgorde omdraaien. Dat wanneer iemand word getroffen door deze verschrikkelijke ziekte, hij of zij het dus over zichzelf heeft uitgesproken. Nee, daarmee zouden we de persoon die toch al zo zwaar getroffen is, nog zwaarder treffen met ons oordeel. Wij hebben geen recht om te mogen oordelen. Laten we biddend om deze mensen heen staan, hen steunen daar waar we kunnen. De wereld kan een beetje beter worden en dat begint al met één persoon. Wil jij die persoon zijn? Wil jij o.a. letten op je woorden en zegenend spreken?

Abba, Vader, zegen de mensen die dit lezen, geef hen wijsheid en inzicht en vul hen met Uw liefde. Mogen hun handen zegenend zijn zoals die van U dat zijn, mogen hun voeten gaan om het goede nieuws te brengen aan hen die in het duister leven. Mogen hun woorden zegenend zijn en leven uitspreken. Dank U dat U Uw kinderen wilt gebruiken om Uw Koninkrijk te bouwen en het ook hier op aarde zichtbaar te maken.

Dank U voor Uw nooit aflatende liefde, dat U door alle omstandigheden heen, naast ons en voor ons en onder ons wilt zijn. Dank U dat zegeningen soms pas zichtbaar worden, door al ons lijden heen, maar in dat lijden bent U en U laat ons beter uit het dal van moeilijkheden heen komen. U maakt het zure zoet en richt ons op. Onze klacht wordt onze kracht en onze wonden worden Uw wonderen. O Heer, mijn God, wat bent U groot!