Een droom die nooit uit zal komen

Momenteel gebruik ik het boekje 'durf te dromen' wat de lezer gedurende de adventstijd, met een korte overdenking dagelijks dichter bij kerst brengt.

De titel van deze blog doet vermoeden dat ik niet begrepen heb waar het om gaat. Een droom die nooit uit zal komen? Ik hoor je bijna denken 'heb je wel eens van self-fulfilling prophecy gehoord?' Ja, absoluut. Ik geloof ook echt dat woorden kracht hebben. Waarom dan toch zo'n titel?

We zitten nu in de adventsperiode. De tijd van verwachten. We staan stil bij de nederige geboorte van Jezus. Een Bijbel gedeelte dat vol staat van bizarre gebeurtenissen. De aankondiging van de geboorte van de meest belangrijke Persoon die ooit op aarde heeft geleefd, ging vergezeld van eenvoud en gebeurde in armoedige omstandigheden. Er was niet eens plaats voor Hem! 

Tegenwoordig wordt er van alles 'uit de kast gehaald' om dit verhaal uit te beelden.

Vaak besluipt mij de gedachte dat het lijkt alsof er een verjaardag gevierd wordt, waarbij de jarige schittert van afwezigheid. 

Daarom zou ik het anders willen doen. Ik zou graag een groots verjaardagsfeest voor Hem houden! Zelfs in mijn slaap blijf ik eraan denken.

Wat zal het worden? Ik heb allerlei scenario's in gedachten. Het één is nog creatiever dan het andere. Ik verwerp ze ook allemaal weer. Behalve deze ene. Ik zie ons allemaal uitgedost in onze allermooiste kleding. We zijn in het allergrootste stadion dat er maar is en die helemaal gevuld is met dolenthousiaste gasten. Maar..... ze moeten hun enthousiasme nog even inhouden en zich doodstil houden totdat de Hoofdgast er is. 

Het stadion heeft een open dak en de sterrenhemel is te zien. Dat op zich is al een prachtig gezicht. Hij zal Zijn entree maken op spectaculaire wijze! 

Hoe het precies zal gaan weten we niet. Dat weten alleen de organisators, maar we zijn er wel klaar voor. Vol verwachting! Al dagenlang, zelfs wekenlang hebben wij ons hierop verheugd. Nu is het bijna zo ver.

Opeens verschijnen er allemaal witte engelen in de lucht boven het stadion. Ontzagwekkend om te zien. Vol ontzag kijken we omhoog. Maar dan beginnen hun stemmen te klinken als trompetten! Zo zuiver, zo mooi. Op zoveel verschillende toonhoogtes en het klinkt zo harmonieus. Ik krijg er kippenvel van. Wat zeggen ze nou? "Opgelet! Hij komt eraan, zijn jullie er klaar voor?" Er klinkt luid gesuis, veroorzaakt door het geluid van hun vleugels van de engelen, als ze in het midden een grote open ruimte maken. Hun handen zijn omhoog geheven en het lijkt alsof ze iemand willen opvangen. Daar..... ver boven de engelen komt iets groots uit de hemel. Het is licht, hemels licht. Het straalt en het is zó fel. Ik wil zo graag kijken maar mijn ogen kunnen het licht niet verdragen. Door mijn gesloten oogleden heen, zie ik toch iets en het lijkt wel een mens te zijn. Dat kan toch niet? ......Het is zo groot en het verplaatst zich langzaam naar beneden. Er lijkt geen einde aan te komen, zo groot is Hij.

In het stadion is het niet meer stil. Alle mensen zijn geknield en spontaan beginnen ze te zingen en te aanbidden. Ik hoor mijzelf woorden zingen die ik niet ken. Ik kan het niet helpen, de woorden rollen over mijn lippen. Ook bij alle andere mensen. Zoveel verschillende woorden en klanken en toch klinkt het prachtig. Tranen van blijdschap stromen over mijn wangen. Hij is er! De hoofdgast is er!! Lets go, het feest kan beginnen en uitzinnig van vreugde beginnen we in onze handen te klappen, te dansen en te zingen! Hier hebben we zólang naar uitgezien.

Ik word wakker. Wow, dat is pas een verjaardagsfeest! Maar dan besef ik dat mijn droom helaas niet uit zal komen. 

Hoe kunnen we Hem die ALLES weet, nou verrassen met een SURPRISEparty?